Qonşuların ən azından üzdə mehriban olduğu bu yerdə qəribə bir qarı yaşayırdı. Hamının başqalarına nifrət üçün xüsusi səbəblərinin olduğu bur yerdə birmənalı şəkildə bütün məhəllənin kinini qazanmaq təkcə bu qadına nəsib olmuşdu. Onun da çarpaz şəkildə başqalarına nifrət etdiyini demək çətindir; ümumiyyətlə, Qarının hansısa duyğular yaşadığını söyləmək də... Qadın geniş həyəti, çoxlu meyvə ağacı, mövsümi tərəvəzlər yetişdirdiyi böyük bir bağı olan evində tamamilə tək yaşayırdı. Daha doğrusu, evdə ondan başqa bir insanın olmadığı fikrində məhəllənin çoxu həmfikir idi. Qarının pişiyi də var idi və stereotiplərə tamamilə uyğun olaraq pişik qara rəngliydi. Başqaları ilə ünsiyyəti minimum idi: heç kim onun paslanmış qapısını döyməzdi, elə o özü də qonşuların evinə getməyə maraqlı deyildi. Kimsə təsadüfən onunla yolda rastlaşanda məcburi salamlaşar, dərhal sonra da bu qəfil sarsıntıdan arınma ritualları icra edərdi. Hətta hamının bayramlaşdığı Novruz çərşənbələrində belə qarının qapısına ...